Dinsdag

Magda heeft lamellendienst en is vandaag het haasje om bij het afgaan van de wekker door de lamellen naar buiten te spieken of het de moeite waard is om onze horizontale positie al in te wisselen voor een verticale.

Nope, het regent. We draaien ons nog even om.

Vandaag gaan we naar Norwich, de hoofdstad van Norfolk, de streek van Engeland waar we deze vakantie zijn. Het hoofdgerecht zit aan het einde van de dag, dus we kunnen nog wel een uurtje leien.

We nuttigen ons ontbijtje weer voor de tv. Daar moeten we niet al teveel aan wennen, maar het is eigenlijk best wel relaxt. 

Dit keer zitten we Homes Under the Hammer te gluren. Een huizenprogramma waarbij mensen een compleet bouwval kopen, liefst voor weinig, dat helemaal opknappen, liefst ook voor weinig, om het daarna te verkopen, liefst voor heeeel veel. Aan het begin, bij de aankoop, en aan het eind, bij de verkoop taxeert een makelaar het huis. 

De charme van het programma is denk ik toch voor een deel schadenfreude, wat dóen mensen zichzelf aan om dat te kopen. 

Lang verhaal kort; wat een enorm kleine huisjes zijn dat vaak. Rijtjeswoningen waarbij de voordeur direct uitkomt in de woonkamer, waar ook nog de trap naar boven is. 

Toch maken ze daar dan vaak wel wat moois van. If a thing is worth doing,
it’s worth doing well is dan het motto. 

Maar goed, wij trappen 'm an. Het regent nog steeds, maar hey... there's no such thing as bad weather. De jassen liggen achterin.