Zaterdag
Vandaag zou Esther 56 geworden zijn.
Magda en de andere drie 'zure matten' (don't look at me, zo noemen ze zichzelf) van het vriendinnenclubje hebben afgesproken om daar met een lunch bij stil te staan en herinneringen op te halen.
Vandaag zou Esther 56 geworden zijn.
Magda en de andere drie 'zure matten' (don't look at me, zo noemen ze zichzelf) van het vriendinnenclubje hebben afgesproken om daar met een lunch bij stil te staan en herinneringen op te halen.
Ondertussen doe ik wat laatste boodschapjes en zet de spullen vast in de auto. Wat een weelde als je met z'n tweeën reist en je kunt kiezen of je de koffers links of rechts in de kofferbak zult zetten.
Rond 16:30 vertrekken we richting Hoek van Holland. Inchecken kan van 19:30 tot 21:15 en om 22:00 varen we af. Met een kleine 2,5 uur rijden hebben we tijd zat dus.
De ruitenwissers zijn alvast in training voor wat ons straks aan de overkant te wachten staat.
We zijn te vroeg bij Stena Line, maar zo ook velen met ons. Mogelijk om die reden beginnen ze een half uur eerder met inchecken, alles loopt vol op het terrein.
Het inchecken en de paspoortcontrole verlopen vlot. Nu in de rij om daadwerkelijk aan boord te mogen.
Net als ik even bij het water kijk, begint alles te rijden. Oeps! Snel naar de auto terug.
Omdat het een soort lastminute boeking is, is op de heenreis alleen nog een hut met stapelbed beschikbaar. Tenminste als je een buitenhut met een raampje wil, maar die discussie ligt reeds ver achter ons.
Of je zou voor de Captain's Suite moeten gaan. Ik vind romantiek best, maar het moet wel betaalbaar blijven, om Herman Finkers maar eens aan te halen.
Op reis met de jongens jaag ik die altijd in het bovenste bed, maar nu wordt er wat meer galantheid van mij verwacht. Als een ware alpinist klauter ik straks het wankele laddertje op naar het bunk bed. En dan maar hopen dat ik vannacht niet gedachteloos uit bed stap.
We droppen onze spullen in de hut en gaan naar het restaurant. We lusten wel een hapje.
We hebben een schitterend plekje aan de voorkant van het schip. Hier kunnen we mooi de rest van de avond zitten, helemaal omdat er aan boord wifi is, voor een schamele €4. Dat kan nog wel van het vakantiebudget af.
Kan ik zelfs de site even bijwerken!
Magda checkt ondertussen, wanneer we daadwerkelijk vertrekken, of de deuren van het schip wel gesloten zijn. Wij zijn immers van de generatie van de Herald of Free Enterprise.